<

hehe, asan na ba tayo sa storya?! basta, ang nagyari sa last post ng Blogserye eh may nangyari nasa pagitan nila Patt at ng ating malanding bida na si Raf…ano ang kahahantungan ng kanilang kalibugan?

*Where Do Broken Hearts Go?

Nagising ako bandang alas 9 ng umaga nung linggong iyon. Wala si Patt
sa tabi ko……nagsuot ako ng suot ko kagabing slacks at sando pero
hindi na ako nagbrief pa. Naghilamos ako ng mukha at dumiretso sa
ibaba. Sa palagay ko ay nasa kainan silang lahat at ako na lang ang
hinihintay. Pagpasok ko sa silid kainan ay nakita kong naka brief pa
rin si Christian at Vincent na magkatabing nakaupo sa kanan. Si Seph
ay nakatayo sa likod ng inuupuan ni Angelo. Si Patt naman ay naka-
short lang at nakaupo sa kaliwa ni Angelo………mukhang masaya silang
nagkukwentuhan…….ano kaya pinaguusapan nila??? Hinila ako ni Patt sa
kandungan niya at hinalikan ako sa leeg. Inalok niya akong ng iniinom
na kape ngunit tumanggi ako.

“Patt naman! Kelan ba ako uminom ng kape!?! Tsaka magaling na lalake…
bakit mo ako iniwan sa pagtulog” pa-sweet kong sabi sa kanya at
gumanti ako sa mga halik nya.

“Eh himbing na himbing ka sa pagtulog…di na kita ginising….sorry na
po bhe” suyo ni Patt at hinalikan ako sa labi.

“OO nga…pagod kayo kagabi…ang lakas pa nga ng boses nyong dalwa
eh….hihiihihihi” sabi ni Christian.

“Ano?!?!” sagot ko na para bang naalarma ako.

“Naku bhe! Pinakikinggan nila ang ginagawa natin kagabi! Buti na lang
at hindi nila tayo binosohan kasi bukas daw ang pinto…..buti hindi
nila tayo kinuhanan ng video” patawang sagot ni Patt.

Nakalimutan ko nga palang i-lock ang pinto kagabi.

Imbes na magreact ay tumingin ako kay Seph at halata na hindi sya
nasisiyahan sa naririnig mula sa mga kumakain sa lamesa. Kitang-kita
ko sa kanyang mga mata ang lungkot at selos. Naalala ko na hindi ko
nga pala inalis ang kuwintas na ibinigay niya nang mag-sex kami ni
Patt. Suot ko pa rin hanggang ngayon. Kitang-kita nya na nakasabit pa
rin iyon sa aking leeg at hindi nagawang takpan ng suot kong sando.
Nakita nya yun at nalungkot……I broke Joseph’s heart I must admit to
myself….yet, I cant do anything to comfort him…..haaayyyy!!! ang
hirap ng ganitong sitwasyon.

“Mga tol! Pag nabuntis itong si Raf, lahat kayo kukunin kong ninong
hah!!?!?!” pabiro ni Patt habang itinataas ang kanyang kape na parang
nagaalok ng toast sa barkada.

“Ulol! Mag-ilusyon ka pa dyan!” Pabirong sagot naman ni Tian at
sinabayan ng malakas na tawanan.

“Ahh..ehh…mga tol….nagtext si Ma’am Arenas sa akin at ipinapakalat sa
lahat ng senior at junior studs na walang pasok daw sa Monday….bonus
daw yun sa success ng prom natin” wika ni Seph sabay ngiti sa amin ng
makahulugan.

“Talaga!?!? So pwede pa tayo magtagal dito ng isa pang gabi? Bukas na
tayo lumuwas ng Fairview! Ano?” masayang tugon ni Vincent

“OO nga….mag-Malate muna tayo…..balita ko maganda daw dun sa Mint…
bastusan daw ang mga bi dun….all out gimik daw!” sagot ni Angelo.

Nagkasundo na kami na pupunta ng Malate mamaya. Aalis kami ng mga
alas 9 ng gabi para medyo late na kami dumating dun. We spent the
rest of the day preparing food for lunch and dinner, nagkulitan at
nagkuwentuhan, kanya kanyang paalam sa mga parents na sa Monday na
kami uuwi….nang ok na ay kanya kanya na kami ng ligo. Teka! May
problema! 2 extra damit lang ang dala namin, wala kaming extra pati
brief. Aysus! Hindi nga pala problema yun! Ano ang ginagawa ng mga
damit ni Seph?!?!? Hehehehehe!! Kanya-kanyang pili ng damit at shoes,
sa aming magbabarakada pinakamaporma si Patt pero di papatalo si Seph
(siguro para ma-impress ako)….buti na lang at matangkad si Seph at
kasya sa aming lahat ang damit nya…..besides hindi ako ganon ka-
chubby para hindi magkasya damit nya sa akin. Ang pinili ko ay loose-
fit na jeans at cute na shoes and tees, ang nakakatuwa ay hiniram ko
ang bikini brief ni Seph…..ewan ko lang kung hindi tumulo laway nila
ni Patt pag nakita nila akong naka-bikini brie0f lang. Ehehehehe!

Alas 8:30 ng gabi, naliligo si Patt, ako naman ay bihis na kasi ayaw
kong nagmamadali pag aalis, nakatambay ako sa may garden…madilim
ngunit maaliwalas ang paligid…amoy malinis dahil sa malinis talaga
ang paligid at nakakapagpasariwa ng hangin ang mga halaman doon. Ang
iba ko namang barkada ay kanya kanyang gayak ng sarili. Ineenjoy ko
ang pag-iisa at nagiisip-isip pa rin.

Ano kaya ang feeling pag naging kami ni Seph?

Pareho lang kaya silang magmahal ni Pat!?!?!

Ano kaya ang nararamdaman ni Seph ngayon?

Di naman siguro masama kung makikipagrelasyon ako sa kanya kahit na
patago lang.

Totoo nga siguro ang sinabi ni Seph……mahal ko siya pero ayaw kong
aminin sa sarili ko at pinipigilan ko lang ang aking nararamdaman
para sa kanya dahil nauna si Patt. Nabasag ang aking katahimikan ng
maramdaman kong may nagmamasahe ng aking balikat at nagsimulang
magsalita.

“Siguro masakit pa rin ang katawan mo dahil sa nangyari sa inyo ni
Patt kagabi no?” tanong ni Seph habang marahang minamasahe ako.

“Ikaw pala Seph! Hindi naman! Nagiisip lang ako at naghihintay na
matapos si Patt, lam mo naman yun…matagal maligo” sagot ko pagkatapos
ay napabuntong hininga ako.

“Halika nga dito sa tabi ko! Tabihan mo ako. Pero teka! Si
Angelo!?!!? Baka naman makita tayo nun? Baka magselos” anyaya ko kay
Seph na nagaalala.

“Hindi ah! Wala namang namamagitan sa amin para magselos siya.
Narinig ko nga pala yung usapan niyo kagabi ni Angelo. Pasensya na at
sinabi niya sa iyo iyon. Kilala mo din naman si Angelo diba!?!?”
paumanhin sa akin ni Seph.

“OO nga eh. Di ko alam na ganoon katindi ang pagmamahal mo sa akin.
Alam mo, ngayon ko lang sasabihin sa’yo to……Mahal nga siguro kita
pero talagang mas matimbang ang kay Patrick eh. Alam kong pwede pero
hindi ko kayang suklian ang pagmamahal mo” malungkot kong sagot.

“Talaga!?!?! May kaunting puwang diyan sa puso mo para sa akin?? Ibig
sabihin may pag-asa pa ako sayo? Yes! Thank you bhe! Este Raf! Thank
you!!!” masayang sagot ni Seph na sobrang saya ay napahalik sa akin
at ako naman ay lumaban ng halikan…….inakala kong ok lang ang
ginagawa namin……mahal naman nya ako……wala rin namang nakakakita sa
amin. Ngunit naalala kong bigla ang halik ni Patt……mali ito! Hindi ko
pwede pagbigyan kahit halik si Seph! Faithful si Patt sa akin…dapat
ganun din ako sa kanya. Bumitaw ako sa pagkakayakap at paghalik nya.

“Hindi! Im sorry if you got me wrong. I love you only as a friend!
Hanggang dun lang yung nararamdaman ko..Sorry Joseph! I’m really
really sorry!” paumanhin ko kay Seph. Nanahimik si Seph ng ilang
sandali. Nang iangat ko ang kanyang mukha ay nakita kong may umaagos
na luha patungo sa kanyang pisngi….umiiyak si Seph!

Pinaiyak ko si Seph! Ano ba to?!?!?

“Seph! Wag ka nang umiyak…..I’m sorry talaga” ang wala kong tigil na
pagpapaumanhin.

Imbes na sumagot ay tumayo si Seph at naglakad palayo sa akin……siguro
pumasok ng bahay……lumabas ng gate……umakyat sa kwarto……hindi ko
alam!!!

Saan pupunta si Seph?!?!?

Ano ang iniisip nya at nararamdaman sa kasalukuyan?!?!?

Saan sya dadalhin ng mga luha nya?

Saan pupunta ang puso nyang sinugatan ko?!?!?!?